فوش و فلاكت ، * قيله‌قال ، گردنه رگ به جهانه جه غضب * آله شال ، پا برانده * بىكولا اييدى جه كومانه خوله بيرون . * دازه هيمه وارجينى ، * رَمَشه اجار پايه كَردخاله بشكنه * تبر و داره اوشانه دس عصا . كراچى ، * خالخالى ، خوانه‌خوا ، * همه‌تان سيا تَمَش ، سيفيده تَمَش ، * پوشت به كومه ، رو به بست ، دوويدى را روخانانه بىهوا . * هيچى ا ، اوساده سيله غضبه * حريف نىيه . نه زنا كه ايجگره ، * دخترانه گوم گومه ، جغلانه پيچ‌پيچى ، * ليليكى داره تمش نه چپر * نه رمش امنيه توفنگ كونه ، * كيخودا مرداكانه ريش سيفيدى ، ترسه جان * ترسه مال . * چى بوبو ؟ * چى خبر ؟ هيچى ، ديشب پريشب * مشته موسى قاوه‌خانه دورونى ، رضالى غورصه گولى داده بزه : * هن موسلمانى يه كى ميرزا حسن پيش فاكشه ، ميرآبه ، * پولو دوتا ليشَه مَره ، مىبوسوخته دوخفيس و نيم‌بجاره * آبه نوبه ببره . مىزاكان ريزه ييدى * مىزنانه پا به ما ، اونه خانه زنديگى ، * رو به را . « سگ هرزه لاب بوكون * بَبْر آخر اوره خوسره جُر » * صُبه‌سر ، * چىچى نى جيز نوكوده ، آسمان گوره‌خوله ، * جيره سره مرداكان پوشت به خانه ، رو به بست ، * تبره و داره به دست ، دوويدى را روخانانه بىهوا . * دوويدى را روخانانه بىهوا . برگردان به فارسى ايلغار سر صبح ، آفتاب ندميده ، * گنجشك جيك‌جيك نكرده و آسمان چون گور تاريك يكباره مردان پائين محله ، تك‌وتوك ، * دو تا ، سه تا ، دست در دست هم ، صحبت‌ها : فحش و داد و قال . * رگهاى گردن از غضب برآمده ، سروصورت چون شال سرخ ، پابرهنه و بدون كلاه از سوراخ كومه‌ها به در مىزنند * داس هيزم‌شكنى ، چوب پايهء بر * شاخهء كلفت شكسته ، تبر و داس درو ، عصاى دستشان زن كارگر ، مرد خلخالى ، صاحبخانه ، همه‌شان * از خار سياه تا خار سفيد ، به كومه و رو به سد ، بدون اعتنا به چيزى از راه رودخانه مىدوند * هيچ‌چيز حريف اين سيل براه‌افتاده نيست نه فرياد زن ، نه غرولند دختران ، نه نجواى كودكان * نه خار درخت ليليكى ، نه چپر و نه پرچين نه تفنگ ژاندارم ، نه ريش سفيدى كدخدا مردان * نه ترس جان ، نه ترس مال * چه شده است ؟ چه خبر است ؟ * هيچ‌چيز ! ديشب ، پريشب ، توى قهوه‌خانهء مشهدى موسى رضا على با صداى از غصه گرفته فرياد كشيد :